Οι λέξεις που δεν λέμε - Ποιήματα του Τάκη Ζαχαρίου

Πέντε Φίλοι Σε Ένα Ζαχαροπλαστείο

Πέντε φίλοι γύρο στο τραπέζι

τρώνε παγωτό και γλύκισμα
όμως ανάμεσα στο γέλιο
και στις γουλιές του κόκκινου κρασιού
μια σιωπή μιλάει δυνατά 
με τις λέξεις που κανείς δεν λέει.

Ο ήρωας - Ποιήματα του Τάκη Ζαχαρίου

 

Διακοπή Σχέσης - Photo by Eric Ward/unsplash

Θυμάμαι πόσο πόνεσες
σαν έχασες τη πρώτη σου αγάπη
και μετά τη τόση σου χαρά σαν ήρθε
κάποιος άλλος στη ζωή σου.

Το κοιμητήριο - Ποιήματα του Τάκη Ζαχαρίου

 

Το κοιμητήριο της Γιαλούσας

Ζωές της παλιάς θύμησης—
μάρμαρο, πέτρα, ξύλο,
ονόματα πάνω στους σταυρούς.

Κι αν - Ποιήματα του Τάκη Ζαχαρίου

 

Η Ουσία της Μελαγχολίας

Η ζωή μου τώρα μοιάζει
σαν μια ασπρόμαυρη ταινία—
στην αρχή ο χαμός κι η ανήλεη
   κατρακύλα·
μετά το αργό σκαρφάλωμα
μέχρι να μάθω πως να ζω ξανά.

Η Περσεφόνη φεύγει - Ποιήματα του Τάκη Ζαχαρίου

Ο Άδης και η Περσεφόνη| εικόνα: Tatiana Barbesolle

Όταν γύρισε πίσω η Περσεφόνη

όλα τα χρώματα στον κόσμο
φωτίσανε ξανά την γκρίζα μου ζωή.

Γύρισε πίσω η Περσεφόνη - Ποιήματα του Τάκη Ζαχαρίου

 

Ο Άδης και η Περσεφόνη| Tatiana Barbesolle

Μάρτης—
λεμονανθοί, κρίνοι και πασχαλιές
στολίζουν το κατώφλι μας,
φρέσκο ψωμί και μια μπουκάλα
κόκκινο κρασί απάνω στο τραπέζι.

Ποια είσαι; - Ποιήματα του Τάκη Ζαχαρίου

 

ποιά είσαι

Πράσινο, μαύρο, σκούρο μωβ—
τα σημερινά σου χρώματα.
Μα που 'ναι το γαλάζιο φόρεμα σου
και το παιδικό σου γέλιο;