Η αγάπη μου για τον Υιό του Ανθρώπου και τον Χριστιανισμό ως τρόπο ζωής είναι απέραντη, ωστόσο, μου είναι αδύνατο να πιστέψω σε έναν μεταφυσικό κόσμο.
Αυτό το ποίημα είναι η προσωπική μου άποψη για τον Θεό, Ιησού και Ιούδα. Παρακαλώ μην συνεχίσετε να διαβάζετε αυτό το ποίημα αν προσβάλλεστε εύκολα ή αν είστε μισαλλόδοξοι στις απόψεις άλλων ανθρώπων.Το ποίημα αυτό είναι σε μεγάλο βαθμό εμπνευσμένο από το μυθιστόρημα "Ο Τελευταίος Πειρασμός" του Νίκου Καζαντζάκη.
να κελαηδούν, κι η ψυχή μου
σαν νυφούλα περιμένει ντροπαλά
νάρθει στη Γεθσημανή ο γαμπρός.
Είμαι σαν χώμα καλοκαιρινό,
η φωνή σου είναι σαν τη βροχή
τον Αύγουστο και ο σπόρος
που φυτεύεις ειν' η αγάπη.
και το χρώμα του θανάτου
Κύριε μου, συγχώρεσε με,





